Page 125 - İlim ve Hilm Kenti İskilip
P. 125

T.C. İSKİLİP KAYMAKAMLIĞI



                 İskilip



                 Yeşil tepeleri serpilmiş düze                Yol aşmaz çamlardan beller kapalı
                 Duvak olmuş dağlar çekilmiş yüze             Her mevsim ayrı renk ovalar halı
                 Yurdun her yerini ben geze geze              Göklere dayanmış her ağaç dalı
                 Sana uzaklardan geldim İskilip.             Dağlarda rüzgâr, yeldim İskilip.

                 ***                                         ***
                 Meydan çayı coşmuş çağlayıp gider           Yosunlu oluklar donmuş buz tutmuş
                 Güz geldi turnalar ayrılıp gider            Dertliler derdini senden avutmuş
                 Yar ipek kuşağın bağlayıp gider             Dostlar sormaz olmuş bizi unutmuş

                 Kalan tek yar sensin İskilip.               Çeşmende su, çayda seldim İskilip.
                 ***                                         ***
                 Bir altın deredir sende sonbahar            Piştim güneşiyle ben burada yazın
                 Işık peteğidir dalda meyveler               Köroğlu seslen de gelsin Ayvaz’ın

                 Batan gün ufukta çatlayan bir nar           Ses vermez yaylada kırıldı sazı
                 Güzelliklerine daldım İskilip.              Ferhat gibi dağlar deldim İskilip.
                 ***


                 Âşık Kör Kurtça



                 İskilip’in Çukurköy Köyü’nde doğar orada ölür. Görme özürlü olduğu halde orman/ağaç
                 sevgisi üzerine de şiiri olan bir halk ozanıdır.



                 Her tarafta tatlı sular çağlıyor             Nisaları namahremden sakınır
                 Baharda cennete döner İskilip                Sabi sübyan edebini takınır
                 Nisaları kara bürgü bağlıyor                 Her cami de mukabele okunur
                 Aşkın ateşine yanan İskilip                  Kuraların meskenidir İskilip

                 ***                                          ***
                 Sağda Şeyh Muhiddin solda Hacı Garani        Korkarım başımdan maslak veremem
                 Bunlar değil mi ol Hüda’nın yaranı           Gözüm kördür ben yolumu göremem
                 Boş zannetmeyin siz bu veranı                Dünya malını verseler bir âlimini veremem

                 Evliyalar yatağıdır İskilip                  Ulemalar deryasıdır İskilip.
                 ***


                 Süreyya Serbest



                 İskilip 1917 doğumlu, İstanbul’da vefat etti,   kamlık yaptı. Hukuk mezunu. ‘’Eski Bahçe‘’
                 2011 İskilip’e defnedildi. Uzun yıllar Kayma-  isimli şiir kitabı 1973‘te yayınlandı.




                                                                                                       125
   120   121   122   123   124   125   126   127   128   129   130